สัปดาห์ที่ 2 กาฬสินธุ์ถิ่นสานฝัน

สัปดาห์ที่ 2 กาฬสินธุ์ถิ่นสานฝัน

เส้นทาง โรงเรียนเซนต์ปอนหนองคาย สวนไม้ประดับ วัดโพธิ์ชัย สี่แยกพญานาค

ออกจากศาลาแก้ว                ใจไม่แคล้วคิดถึงฝัน
ทางเดินทุกคืนวัน                           มีความฝันร่วมทางเดิน
         รถแล่นมาเรื่อยเรื่อยๆ            แต่ต้องเฉื่อยเพราะติดเกิน
เช้านี้บ้างก็เดิน                              ผู้ปกครองมาส่งลูก
         โรงเรียนเซนต์ปอลที่              ค่าเทอมนี่ไม่ใช่ถูก
พ่อแม่ก็ส่งลูก                                เพื่อหวังปลูกวิชาการ
        ศาลาตรงข้ามนั้น                   แต่ก่อนฉันนั่งชำนาญ
นักเรียนบ้างก็พาล                         ถามว่าฉันมาทําไม

คิดถึงเมื่อคราวก่อน               เคยจากจรไปเรียนไกล
เพื่อนร่วมเดินทางไป                       ตามหาใจก็ไม่เจอ

รถแล่นมาถึงแล้ว                 ประดับแก้วนั้นเคยเผลอ
ชื่อสวนของเพื่อนเกลอ                     เป็นสวนไม้ประดับงาม

เห็นดอกประดับแก้ว              บ้างดอกแก้วดอกบัวบาน
หลากสีชั่งงดงาม                            บ้างสีครามสีบานเย็น

นึกถึงเมื่อคราวก่อน              ใจวิงวอนดั่งคนเป็น
ใครเห็นจำต้องเค้น                         ความจำเป็นที่อยากได้

เราเคยขอแม่ซื้อ                   แม่บอกดื้อไม่ฟังใคร
แน่นั้นไม่เข้าใจ                              แค่อยากได้ดอกไม้เอง

รู้ไหมดอกอะไร                    ฉันอยากได้ไม่ยำเกรง
มันคือดอกยี่เข่ง                             สีนั้นสวยสะดุดตา

ฉันบอกว่าฉันชอบ                แม่ก็ปลอบใจนำพา
ซื้อไปให้คุณตา                              คุณตาปลูกโตทุกวัน

ผ่านไหนคำนึงคิด                 ใจก็ปลิดคิดถึงฝัน
ข้างหน้าเป็นทางตัน                        หรือฉันฝันช่วยบอกที

มาถึงวัดโพธิ์ชัย                    ขอพรให้เจอสิ่งดี
เริ่มต้นจากวันนี้                             ขอให้มีแต่ความสุข

ยังจำได้ปีก่อน                     เคยขอพรให้พ้นทุกข์
คนสองเราแม่ลูก                            ใจพันผูกคิดถึงจัง

หลวงพ่อพระใสนี้                 ขอพรชี้ให้นำทาง
พวกเราทุกคนต่าง                          ยกมือไหว้ด้วยศรัทธา

ไปกลับให้นึกถึง                   ต้องคำนึงเมื่อจากลา
เพื่อจะได้กลับมา                           กราบไหว้ท่านคุ้มครองใจ

รถแล่นมาถึงแล้ว                 ไม่คลาดแคล้วเดินทางไป
สี่แยกเส้นทางใหญ่                         เป็นจุดให้เลือกทางเดิน

เลี้ยวซ้ายผ่านตลอด              เลี้ยวขวาจอดอย่าดูเพลิน
เป็นจุดที่คนเดิน                             เลี้ยวขวานั้นต้องระวัง

จุดเด่นสี่แยกนี้                     เป็นจุดที่งามตาจัง
ผ่านมาต้องระวัง                            รถอาจพังเพราะมองเพลิน

เลี้ยวซ้ายผ่านไปแล้ว             หัวใจแป้วเหมือนคนเกิน
น้ำตาไหลไม่เพลิน                          กำลังเดินทางไปไกล

สัปดาห์ที่1 กาฬสินธุ์ถิ่นสานฝัน

นิราศจาก บ้านมีสุข   ตำบลเหล่าต่างคำ  อำเภอโพนพิสัย  จังหวัด หนองคาย นิราศจากบ้าน – มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์รูปแบบกาพย์เขียนถึง  ครอบครัว (พ่อ แม่ น้อง) เส้นทาง สะพานแม่น้ำสวย โรงสุรากลั่น วิทยาลัยเทคนิคหนองคาย ศาลาแก้วกู่  ยานพาหนะรถยนต์

สัปดาห์ที่1 กาฬสินธุ์ถิ่นสานฝัน

จากหนองคายลาแล้ว            พระมิ่งแก้วของลูกรัก
จากแม่คราใดมัก                            เหมือนอกหักทรมาน

แม่จ๋าลูกลาแล้ว                   ขอให้แคล้วจากดวงมาลย์

ก้มลงแล้วกราบกราน                      ให้นงคราญจงปลอดภัย

ออกบ้านแต่ตีสาม                 ข้างสะพานเดินทางไป

น้ำสวยสะพานใจ                           จำเอาไว้ว่าผ่านมา

จุดแรกที่ผ่านพบ                  ใจบรรจบคิดถึงตา

แต่ก่อนนั้นเคยมา                           จิตนำพาชื่นใจจัง

ผ่านไปแล้วคิดถึง                  ใจคํานึงอยู่ลำพัง

จากนี้ต้องจริงจัง                            ให้สมดังที่จากมา

นั่งรถมาซักพัก                              ใจสั่นนักทั้งแขนขา

คู่รักทำอิจฉา                                ทั้งจ๊ะจ๋ากอดหอมกัน

หน้าโรงสุรานั้น                    คงพากันเมาทั้งวัน

มองดูแล้วใจหวั่น                           เขามีกันฉันมีใคร

แต่ก่อนนั้นเคยมี                   คนที่ดีเขาจากไป

นึกถึงยังเสียใจ                              หวังทำไมเขาไม่รอ

ผ่านโรงสุรากลั่น                  ใจก็หวั่นน้ำตาคลอ

นึกถึงคนเคยขอ                             บอกให้รอแล้วจากไป

สุรากลิ่นแรงแล้ว                  ยังต้องแคล้วเป็นไฉน

น้ำตาไม่เห็นใจ                              น้ำใสใสๆเอ่อล้นตา

สะอื้นดังอึกอึก                     ใจยังตึกคำนึงมา

เห็นแล้วไม่โสภา                            ไม่งามตาชวนเศร้าใจ

นั่งรถมาเรื่อยๆ                    ใจก็เฉื่อยยังอีกไกล

ผ่านมาแล้วผ่านไป                         ถึงวิทลัยของเด็กช่าง

มาเรียนมาเป็นคู่                  แต่เช้าตรู่ช่างแตกต่าง

กับเราถ้าทำบ้าง                            แม่คงอ้างไม่ให้เรียน

แต่ก่อนก็เคยมา                   พวกเราพากันพากเพียร

แม่พาพี่มาเรียน                            ได้อ่านเขียนสมดังใจ

พูดแล้วก็คิดถึง                     ใจคำนึงถึงคนไกล

ป่านนี้เป็นอย่างไร                          สุขสบายดีหรือเปล่า

เมื่อก่อนเคยชิดใกล้               แต่นี้ไปไม่เหมือนเก่า

พี่น้องสองคนเรา                            ต่างไกลห่างด้วยการงาน

ผ่านศาลาแก้วกู่                   คิดถึงอยู่พี่ของน้อง

ลมเอื่อยพัดหน้าต้อง                       คิดถึงน้องบ้างไหมพี่

ศาลาแก้วกู่นี้                       กับเพื่อนซี้มาหลายที

ทุกอย่างยังคงมี                             สิ่งที่ดีความทรงจำ

ยังคงคิดถึงเธอ                     สองเพื่อนเกลอยังจำคำ

ร่อนเร่ตามลำนำ                            คิดถึงคำของพวกเธอ

ฉันยังเดินทางไป                  เริ่มห่างไกลจากเพื่อนเกลอ

ใจฉันคิดถึงเธอ                              นอนแล้วมือบนรถยนต์

นางสาววิชุดา ผาทอง 57210406208

ภารกิจที่ 7 วิเคราะห์เพลงนิราศ

ภารกิจที่ 7 วิเคราะห์เพลงนิราศ
เพลง ตังเก 

นางสาววิชุดา ผาทอง ปี4หมู่ 2 รหัสนักศึกษา 57210406208