วันศุกร์ที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2560

สัปดาห์ที่1 กาฬสินธุ์ถิ่นสานฝัน

นิราศจาก บ้านมีสุข   ตำบลเหล่าต่างคำ  อำเภอโพนพิสัย  จังหวัด หนองคาย นิราศจากบ้าน – มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์รูปแบบกาพย์เขียนถึง  ครอบครัว (พ่อ แม่ น้อง) เส้นทาง สะพานแม่น้ำสวย โรงสุรากลั่น วิทยาลัยเทคนิคหนองคาย ศาลาแก้วกู่  ยานพาหนะรถยนต์
สัปดาห์ที่1 กาฬสินธุ์ถิ่นสานฝัน




จากหนองคายลาแล้ว            พระมิ่งแก้วของลูกรัก
จากแม่คราใดมัก                            เหมือนอกหักทรมาน
แม่จ๋าลูกลาแล้ว                   ขอให้แคล้วจากดวงมาลย์
ก้มลงแล้วกราบกราน                      ให้นงคราญจงปลอดภัย
ออกบ้านแต่ตีสาม                 ข้างสะพานเดินทางไป
น้ำสวยสะพานใจ                           จำเอาไว้ว่าผ่านมา
จุดแรกที่ผ่านพบ                  ใจบรรจบคิดถึงตา
แต่ก่อนนั้นเคยมา                           จิตนำพาชื่นใจจัง
ผ่านไปแล้วคิดถึง                  ใจคํานึงอยู่ลำพัง
จากนี้ต้องจริงจัง                            ให้สมดังที่จากมา
นั่งรถมาซักพัก                              ใจสั่นนักทั้งแขนขา
คู่รักทำอิจฉา                                ทั้งจ๊ะจ๋ากอดหอมกัน
หน้าโรงสุรานั้น                    คงพากันเมาทั้งวัน
มองดูแล้วใจหวั่น                           เขามีกันฉันมีใคร
แต่ก่อนนั้นเคยมี                   คนที่ดีเขาจากไป
นึกถึงยังเสียใจ                              หวังทำไมเขาไม่รอ
ผ่านโรงสุรากลั่น                  ใจก็หวั่นน้ำตาคลอ
นึกถึงคนเคยขอ                             บอกให้รอแล้วจากไป
สุรากลิ่นแรงแล้ว                  ยังต้องแคล้วเป็นไฉน
น้ำตาไม่เห็นใจ                              น้ำใสใสๆเอ่อล้นตา
สะอื้นดังอึกอึก                     ใจยังตึกคำนึงมา
เห็นแล้วไม่โสภา                            ไม่งามตาชวนเศร้าใจ
นั่งรถมาเรื่อยๆ                    ใจก็เฉื่อยยังอีกไกล
ผ่านมาแล้วผ่านไป                         ถึงวิทลัยของเด็กช่าง
มาเรียนมาเป็นคู่                  แต่เช้าตรู่ช่างแตกต่าง
กับเราถ้าทำบ้าง                            แม่คงอ้างไม่ให้เรียน
แต่ก่อนก็เคยมา                   พวกเราพากันพากเพียร
แม่พาพี่มาเรียน                            ได้อ่านเขียนสมดังใจ
พูดแล้วก็คิดถึง                     ใจคำนึงถึงคนไกล
ป่านนี้เป็นอย่างไร                          สุขสบายดีหรือเปล่า
เมื่อก่อนเคยชิดใกล้               แต่นี้ไปไม่เหมือนเก่า
พี่น้องสองคนเรา                            ต่างไกลห่างด้วยการงาน
ผ่านศาลาแก้วกู่                   คิดถึงอยู่พี่ของน้อง
ลมเอื่อยพัดหน้าต้อง                       คิดถึงน้องบ้างไหมพี่
ศาลาแก้วกู่นี้                       กับเพื่อนซี้มาหลายที
ทุกอย่างยังคงมี                             สิ่งที่ดีความทรงจำ
ยังคงคิดถึงเธอ                     สองเพื่อนเกลอยังจำคำ
ร่อนเร่ตามลำนำ                            คิดถึงคำของพวกเธอ
ฉันยังเดินทางไป                  เริ่มห่างไกลจากเพื่อนเกลอ

ใจฉันคิดถึงเธอ                              นอนแล้วมือบนรถยนต์
นางสาววิชุดา ผาทอง 57210406208

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น