นิราศบ้านเกิด
ตอนที่สาม กาฬสินธุ์ ถิ่นสานฝัน
เส้นทาง
เทสโก้โลตัสหนองคาย โรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร สถานีขนส่งอุดรธานี
มหาวิทยาลัยราชภัฎอุดรธานี
ผ่านไปทีละนิด ไม่ปลื้มจิตไม่ปลื้มใจ
แต่จะให้ทำไง คงต้องไปตามเส้นทาง
แต่จะให้ทำไง คงต้องไปตามเส้นทาง
เทสโก้โลตัสนี้ น้องเคยชี้ทำมือกาง
พี่บอกน้องอย่าอ้าง ว่าทำพลางเล่นหัวน้อง
พี่บอกน้องอย่าอ้าง ว่าทำพลางเล่นหัวน้อง
ยังจำมันได้ดี ทุกครั้งที่พี่ปกป้อง
ตอนนั้นน้องมัวจ้อง แต่ของชอบพี่ซื้อให้
ตอนนั้นน้องมัวจ้อง แต่ของชอบพี่ซื้อให้
ยังคงหวนคิดถึง คอยคำนึงถึงคนไกล
บัดนี้น้องจากไป คนอยู่ใกล้ช่วยดูแล
บัดนี้น้องจากไป คนอยู่ใกล้ช่วยดูแล
ใจลอยละล่องแล้ว ตอนนี้แผ่วไร้คนแคร์
ไม่น่าผ่านมาแล เห็นแล้วเศร้าน้ำตาซึม
ไม่น่าผ่านมาแล เห็นแล้วเศร้าน้ำตาซึม
ผ่านไปสองกิโล ร้องโอ้โหบุญพำพึม
ฟ้ามืดดูอึมครึม พายุใหญ่กำลังมา
ฟ้ามืดดูอึมครึม พายุใหญ่กำลังมา
ถึงแล้วปทุมเทพ ถิ่นคนเทพอัปสรา
โรงเรียนสะอาดตา มากปัญญาคุณธรรม
โรงเรียนสะอาดตา มากปัญญาคุณธรรม
มองเห็นโรงอาหาร เมื่อวันวานยังจดจำ
นั่งเล่นคุยกันขำ กับเพื่อนเราไม่เก่าเลย
นั่งเล่นคุยกันขำ กับเพื่อนเราไม่เก่าเลย
ถิ่นนี้เคยปั้นศิษย์ ประสานมิตรศิษย์คุ้นเคย
ยังจำได้อยู่เลย ครูทุกท่านเก่งมากมาย
ยังจำได้อยู่เลย ครูทุกท่านเก่งมากมาย
สอนศิษย์ด้วยปัญญา มีวิชาที่หลากหลาย
ทุกก้าวที่ย่างกราย เพราะอยากให้ศิษย์พากเพียร
ทุกก้าวที่ย่างกราย เพราะอยากให้ศิษย์พากเพียร
คุณธรรมนำปัญญา คือปรัชญาของโรงเรียน
ทุกคนจงพากเพียร คือคำสอนของคุณครู
ทุกคนจงพากเพียร คือคำสอนของคุณครู
จดจำทุกคำสอน แม้ยามนอนหรือตอนตื่น
สักครั้งจะหวนคืน หวังกลับมาตอบแทนคุณ
สักครั้งจะหวนคืน หวังกลับมาตอบแทนคุณ
รถเล่นสู่อุดร จราจรชนละมุน
หากฉันมากับคุณ คงไม่ชอบใจเท่าไหร่
หากฉันมากับคุณ คงไม่ชอบใจเท่าไหร่
ถึงแล้วบอขอสอ บางคนรอคนของใจ
มารับมาส่งไป เพื่อจะได้ออกเดินทาง
มารับมาส่งไป เพื่อจะได้ออกเดินทาง
ก้าวขาลงจากรถ ก็ประสบทุกคนต่าง
วิ่งเข้ามาถามทาง ว่าไปไหนดูน่ากลัว
วิ่งเข้ามาถามทาง ว่าไปไหนดูน่ากลัว
ฉันวิ่งรีบไปซื้อ กลัวคนตื๊อก้าวขารัว
ที่เก่าเคยซื้อตั๋ว จากอุดรกาฬสินธุ์
ที่เก่าเคยซื้อตั๋ว จากอุดรกาฬสินธุ์
ครั้งนี้มาคนเดียว ใจเปล่าเปลี่ยวดังนกบิน
ตัวเดียวบินผกผิน ล่องลอยไปตามสายลม
ตัวเดียวบินผกผิน ล่องลอยไปตามสายลม
รถออกสักพักแล้ว ใจไม่แคล้วนั่งมองชม
แล่นผ่านร้านเนยนม เป็นแหล่งรวมชายหญิงงาม
แล่นผ่านร้านเนยนม เป็นแหล่งรวมชายหญิงงาม
ข้างหน้าคนเยอะแยะ เดินเตาะแตะจูงกันตาม
ถนนสายฟ้าคราม ข้ามไปยังมหาลัย
ถนนสายฟ้าคราม ข้ามไปยังมหาลัย
ถึงแล้วราชภัฏ คนคึกคักแลกว้างใหญ่
รถติดตามทางไป ค่อยค่อยเลื่อนเหมือนมดแดง
รถติดตามทางไป ค่อยค่อยเลื่อนเหมือนมดแดง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น